eşelek – core of a fruit

Eşelek çöp değildir.
Ceviz ve fındık kabukları çöp değildir.
Limon kabuğu çöp değildir.
Meyve çekirdekleri çöp değildir.
Kiraz sapları çöp değildir.
Kurumuş papatyalar çöp değildir.
Hiç bir organik artık çöp değildir.

Cores of fruits are not garbage.
Walnut and hazelnut shells are not garbage.
Lemon peels are not garbage.
Fruit kernels are not garbage.
Cherry stalks are not garbage.
Dried daisies are not garbage.
Organic residues are not garbage.

çöp – garbage

Sistem insanları çöp üreticisi olarak şekilendirdi ve teşvik etti. Şu anda varolan alt ve üst yapı bol çöp üretilmesine dönüktür. Bugün ortaya çıkan atıkların büyük çoğunluğu ambalaj atıklarıdır.

Halbuki geleneksel kırsal yaşama modelinde, bağımsız ve bahçeli evlerde yaşayan ailelerde hemen hemen hiç atık olmazdı. Bütün organik atıklar ya beslenmekte olan hayvanların yemlerine karıştırılır ya da çürümüş ve bozulmuşlarsa toprakta gübre olarak kullanılırdı. Kuru yemiş kabukları gibi yanabilir atıklar ısınmak için kullanılırdı. Zaten kişi başına çıkan atık bugünkünün onda biri kadardı.

Geleneksel kırsal yaşama modeli, daha kullanışlı ve daha ekonomik (tutumlu) bir yoldu.
Artık bu modele dönmek için çok geç kaldık.

The system forced and encouraged people as garbage producers. The existing substructure and superstructure are directed towards the production of a lot of waste. The majority of the waste generated today is packaging waste.

However, in the traditional model of rural living, there was almost no waste in families living in seperated homes with gardens. All organic wastes were either mixed into the food of the feeding animals or used as fertilizer in the soil if rotten and spoiled. Combustible wastes like nut peels were used to warm up. The waste per capita was already one-tenth of today.

The traditional rural living model was a more useful and more economical (frugal) way.
We are too late to return this model.

otomobil çöptür

Eğer ihtiyacı olmadığı halde otomobil almayı düşünen varsa, bir daha düşünsün.

Gerçekte bir araba satın almıyor, bütçesini emen bir ASALAK ı kendi eliyle ve kendi parasıyla cüzdanını hortumlamak üzere hayatına sokuyor:
* Kredi taksitleri (veya nakit alıyorsa toplu parasının kaybedeceği faiz kazançları),
* Alım vergileri (çeşit, çeşit),
* Sigortaları (2 çeşit),
* Yakıt gideri (her hafta artan oranlarla),
* Yakıt parasının aslından fazla ve ona bağlı vergileri (yakıt parası ile birlikte artacak),
* Bakım masrafları (yıllık, 50 000 km de bir),
* Motorlu taşıt vergisi (6 ayda bir),
* Kaza olursa onarım masrafları,
* Trafik cezaları,
* Şehir içinde her durduğun yerde avantacılara verilecek park parası, vb.

Rasyonel bir insan otomobile ayıracağı fonu kendi sağlığı, kültürel gereksinmeleri, yemesi, içmesi, gezmesi, vb. için harcayarak hayat standardını yükseltebileceğini görebilir.